Küflenmiş tatlı yonca zehirlenmesi

Özet

Küflenmiş Melilotus otu veya silajında kumarinin dikumarole dönüşmesi, sürü düzeyinde gecikmiş koagülopati ve spontan kanamaya neden olur.

Mekanizma

Dikumarol vitamin K geri dönüşümünü inhibe ederek faktör II, VII, IX ve X sentezini azaltır; PT önce, aPTT daha sonra uzar.

Endikasyon / yaklaşım

• Küflü yonca yeminin tüm sürüden derhal çıkarılması
• Seri PT/aPTT, hemogram ve kanama odağı değerlendirmesi
• Ağır kanama/anemide sağlıklı donörden tam kan transfüzyonu
• Veteriner hekim gözetiminde parenteral vitamin K1
• Operasyon veya doğum bekleyen hayvanlarda uzamış risk döneminin yönetimi

Kritik uyarılar

• Görünür küf olmaması yemin güvenli olduğunu kanıtlamaz.
• Kanama travma, operasyon veya doğumdan sonra belirginleşebilir; fetüs/yeni doğan etkilenebilir.

Kontrendikasyonlar

• Koagülopatik hayvanda gereksiz enjeksiyon, cerrahi veya travmatik işlem
• Vitamin K1'in IV uygulanması

Etkileşimler

• NSAİİ, antikoagülanlar ve trombosit işlevini bozan ilaçlar kanamayı artırabilir.

İstenmeyen etkiler

• Kas/eklem içi kanamaya bağlı sertlik ve topallık
• Hematom, epistaksis ve gastrointestinal kanama
• Anemi, masif kanama ve ölüm

Klinik örüntü

Sürü düzeyinde gecikmiş hemorajik sendrom: hematom, topallık, epistaksis/Gİ kanama, anemi ve uzamış PT; travma veya doğum sonrası ani ölüm görülebilir.

Antidotal yaklaşım

Vitamin K1 özgül antidotal yaklaşımdır; ağır kanama ve anemide tam kan transfüzyonu hızlı faktör/eritrosit desteği sağlar. Küflü yem mutlaka kesilir.

Yapılmaması gerekenler

• Sadece görünür küfe bakarak yemi güvenli ilan etmek
• Donör hayvanın aynı yemi tüketmediğini doğrulamadan transfüzyon yapmak
• Vitamin K3'ü K1'e eşdeğer kabul etmek

Arınma / kalıntı

Etkilenen gıda hayvanları ve bunlardan elde edilen ürünler, toksin/ilaç kalıntısı ve gıda güvenliği değerlendirmesi tamamlanıncaya kadar gıda zincirine sokulmamalıdır.

Doz / protokol notu

Bu eğitim özeti reçete değildir. Dekontaminasyon, antidot ve destek tedavisi; bitkinin kesin tanısı, yenilen kısım/miktar, tür, süre ve klinik-laboratuvar bulgularına göre veteriner hekim tarafından seçilmelidir.