Çikolata ve metilksantin zehirlenmesi

Özet

Teobromin ve kafeine bağlı gastrointestinal, kardiyak ve nörolojik uyarılma tablosudur; risk ürün türü ve kakao yoğunluğuna göre değişir.

Mekanizma

Metilksantinler adenozin reseptörlerini antagonize eder, fosfodiesterazı inhibe eder ve katekolamin etkisini artırarak MSS ve kardiyak uyarılmaya neden olur.

Endikasyon / yaklaşım

• Ürünün türü/kakao oranı, miktarı, hayvan ağırlığı ve zamanı üzerinden risk değerlendirmesi
• Yalnızca yakın zamanlı ve klinik olarak normal hastada veteriner gözetimli dekontaminasyon
• EKG, kan basıncı, vücut sıcaklığı, sıvı-elektrolit ve nörolojik durum izlemi
• IV sıvı; aritmi, ajitasyon, tremor veya nöbetin bulguya özgü tedavisi

Kritik uyarılar

• Kakao tozu ve bitter/hamur çikolata sütlü çikolataya göre çok daha yoğun metilksantin içerebilir.
• Tekrarlanan kusma ve aktif kömür uygulaması dehidrasyon ve hipernatremi riskini artırabilir.

Kontrendikasyonlar

• Semptomatik, nörolojik veya aspirasyon riski olan hastada kusturma

Etkileşimler

• Sempatomimetikler ve diğer uyarıcılar taşikardi/aritmi riskini artırabilir.

İstenmeyen etkiler

• Kusma, huzursuzluk ve hipertermi
• Taşikardi ve aritmiler
• Tremor, nöbet ve ağır olguda ölüm

Klinik örüntü

Uyarıcı-metilksantin toksidromu: kusma, poliüri, huzursuzluk, taşikardi, hipertermi, tremor ve nöbet; aritmiler görülebilir.

Antidotal yaklaşım

Spesifik antidot yoktur. Erken ve güvenli dekontaminasyonun ardından sıvı tedavisi, kardiyak izlem ve semptomlara yönelik antiaritmik/antikonvülzan yaklaşım uygulanır.

Yapılmaması gerekenler

• Evde tuz, deterjan veya kontrolsüz hidrojen peroksitle kusturma
• Çikolata türünü hesaba katmadan yalnızca gram üzerinden karar verme
• Semptomatik/dehidrate hastada aktif kömürü otomatik uygulamak

Arınma / kalıntı

Gıda hayvanlarında veteriner toksikoloji ve kalıntı değerlendirmesi gerekir.

Doz / protokol notu

Bu özet reçete değildir. Antidot, acil ilaç, sıvı ve dekontaminasyon protokolü; tür, maruziyet zamanı, klinik ve laboratuvar bulguları ile ürün içeriğine göre veteriner hekim tarafından belirlenmelidir.